Walczyłem z aligatorami, wybudowałem się nad piękną rzeką, załatwiłem tancerkę z bufetem na chatę, niszczyłem psychikę niewolników, a wszystko to na serwerze, który założyłem dla siebie oraz oczywiście dla Widzów.
Okazja, żeby wrócić do Conan Exiles z 2017 roku, była bardzo dobra. Po pierwsze – nigdy wcześniej w niego nie grałem. Po drugie – gra dostała sporą aktualizację, która przeniosła produkcję na Unreal Engine 5. Aktualizacja była oczywiście darmowa dla osób, które posiadały grę wcześniej. Poza naprawdę ładną grafiką przebudowała interfejs, zmieniła mapę świata czy dodała elementy znacznie uprzyjemniające rozgrywkę.
Jeśli gra Wam się spodoba, a również nigdy wcześniej w nią nie graliście, to będę miał 5 kluczyków do Conana na rozdanie na ► Discordzie. Na nasz serwer również możecie wbić, wchodząc na Discorda i oznaczając mnie. Dodam Wam rangę i odblokuje się Wam specjalny kanał z hasłem do serwera. Natomiast wcześniej postaram się przybliżyć gierkę
► Gry taniej, między innym Conan Exiles, często możecie znaleźć tutaj (współpraca).
Zostaw łapkę, suba i komentarz. Nawet babcię możesz pozdrowić, a i tak wpłynie to pozytywnie na nasze zasięgi.
Czym jest Conan Exiles?
Conan Exiles najłatwiej przypisać do gatunku survivali, ale w praktyce nie chodzi tutaj wyłącznie o walkę o przetrwanie. Można świetnie bawić się budowaniem, zapełnianiem bazy niewolnikami albo po prostu eksplorowaniem świata, odkrywaniem nowych materiałów i walką z potężnymi bestiami.
Świat jest bardzo duży i podzielony na kilka biomów. Macie pustynie, lasy tropikalne, tereny skute lodem, a do tego oczywiście posępne lochy i miasta pełne istot, które bardzo chętnie zrobią Wam krzywdę.
Pewnie część z Was grała już w jakieś survivale na mniejszych serwerach i zastanawia się, czy jeśli dołączycie po czasie, to nic Was nie ominie. Czy nie okaże się nagle, że wejdziecie do gotowej bazy, odblokujecie tysiąc receptur i wyłączycie grę, bo nie będzie już czego odkrywać, a całość okaże się przytłaczająca.
W Conan Exiles działa to trochę inaczej. Każda osoba grająca na serwerze może założyć własną, niezależną bazę i eksplorować zawartość gry na własną rękę. Można też oczywiście dobrać się w klany. Bossowie nie są do zaliczenia jednorazowo – odradzają się co jakiś czas, więc spokojnie każdy gracz może się z nimi zmierzyć.
Jest to niejako formuła znana nam z MMORPG, tylko w mniejszej skali. Na mniejszym serwerze, a właściwie na czymś, co można porównać do jednego kanału albo shardu, czyli małego kawałka większego serwera. To właśnie z takich rozwiązań nowe MMORPG-i korzystają nagminnie, bo jedna wielka warstwa serwera, na której można spotkać wszystkich graczy, to dzisiaj raczej rzadkość.
Jeśli graliście w Dune: Awakening, to podejście tutaj jest bardzo podobne. Wbijacie poziomy, zdobywacie punkty wiedzy, a za nie odblokowujecie kolejne receptury: stoły rzemieślnicze, elementy budowlane, narzędzia i całą resztę potrzebnego sprzętu. Doświadczenie zdobywa się oczywiście w trakcie przygód, a te mogą być przeróżne.
Własna ziemia
Przygodę w Conan Exiles zaczynacie od określenia wielkości piersi albo fleta. Mamy tutaj uniwersum Conana, czyli świat brudny, brutalny, pierwotny i niebezpieczny. Ledwo schodzimy z krzyża, a już chwilę później przychodzi nam walczyć o przetrwanie na pustyni.
Conan Exiles jest grą całkiem przystępną. Sam początek upływa pod postacią samouczka – i to po polsku, pragnę zaznaczyć. Później możemy swobodnie eksplorować świat albo wybrać podróż, czyli rodzaj zadania, które punkt po punkcie oswaja nas z daną mechaniką, na przykład magią czy oswajaniem zwierząt.
Ja jednak rozpocząłem od poszukiwania małego, pięknego skrawka ziemi w tym niegościnnym świecie. Zamiast tego spotkałem paskudnych Widzów, którzy zamknęli mnie w czterech ścianach, gdy tylko odwróciłem wzrok od monitora. Albo zrzucili mnie z klifu, gdy chciałem popodziwiać widoczki.
Czara goryczy się przelała i wyruszyłem zbudować swoją samotnię. Podróżowałem wzdłuż rzeki, prawie zostałem żywcem pożarty, później prawie umarłem z głodu, ale w końcu trafiłem. Kawałek eleganckiej plaży, gdzie słychać było szum rzeki, a słońce było wiernym towarzyszem.
Monetyzacja
Nie byłem zbyt uzdolnionym architektem, więc posiadałem tylko dwa podstawowe typy ścian i fundamentów. W tym jeden z nich pochodził z DLC. I tak – w Conanie wiele wizualnych elementów, zbroi czy broni odblokowujemy przez zakup dodatków.
Część z tych elementów ma również nieco inne funkcje. Nie różnią się wyłącznie powierzchowną teksturą, ale też delikatnie statystykami albo funkcjonalnością. Nie są to natomiast bardzo duże różnice.
DLC warto rozważyć dopiero wtedy, gdy podstawowa gra Wam się spodoba. Głównym dodatkiem, od którego warto zacząć, jest Isle of Siptah. Odblokowuje nowe sprzęty i zupełnie nowy region, więc jest to właściwie jedyne DLC z faktyczną, dodatkową zawartością. Reszta to głównie wspomniane zbroje czy elementy budowlane, więc tutaj wszystko zależy od tego, co podoba Wam się wizualnie.
Budowa domu
Wracając do budowy domu. Wybrałem motyw piracki i zabrałem się do roboty. W praktyce zajęło mi kilka godzin przyjemnego klikania, żeby powstała chata w swojej pierwszej wersji. Później była jeszcze wielokrotnie przebudowywana, ale to zobaczycie w trakcie tego filmu.
Cały system budowania w Conan Exiles jest całkiem intuicyjny i jako mało doświadczony budowniczy nie miałem z nim większych trudności. Co ciekawe, mamy tutaj uproszczony system fizyki, więc nie możemy stawiać platform w powietrzu. Trzeba zadbać o podpory, belki i odpowiednie fundamenty.
Wcześniej spotkałem się z czymś takim w Valheim. Przyjemna rzecz, bo dba o pewną spójność budowli i trochę je urealnia.
Po postawieniu szkieletu trzeba ustawić stacje rzemieślnicze, a później ruszyć z tworzeniem podstawowego ekwipunku. Conan Exiles Enhanced, bo tak nazywa się odświeżona wersja Conana na Unreal Engine 5, wprowadził bardzo przyjemny system ułatwiający życie. Chodzi o pobieranie surowców bezpośrednio ze skrzyń, co w survivalach uważam za absolutną konieczność.
Swoją drogą fantastycznie rozwiązał to V Rising, który zrobił z tego element progresji. Dopiero w pewnym momencie odblokowujemy tam możliwość wygodniejszego korzystania z zasobów.
Dom wyszedł całkiem przyjemnie. Brakowało w nim jednak życia, ale temu łatwo było zaradzić.
Niewolnicy
W Conan Exiles istnieje system niewolników. Możecie wybrać się do dziczy, ogłuszyć przeciwnika, a następnie związać go i zaciągnąć do narzędzia tortur. Tam żywicie go breją do momentu, aż poprzysięgnie Wam wierność.
Niewolnicy w Conan Exiles mogą wspomóc Was w gotowaniu, tworzeniu wyposażenia, pilnowaniu osady czy eksploracji. Możecie zgarnąć tancerki, które Was uspokoją, ale możecie też zabrać ze sobą wojowników, którzy pomogą w walce albo w dźwiganiu materiałów.
Co ciekawe, niewolnicy normalnie funkcjonują w Waszej osadzie. Jedzą, piją, śpią, korzystają ze stołów rzemieślniczych, dzięki czemu baza zaczyna sprawiać wrażenie miejsca, które naprawdę żyje.
Każdy niewolnik występuje w różnych stopniach rzadkości. Czwarty, maksymalny poziom odblokowuje nowe receptury rzemieślnicze albo pozwala ukatrupić naprawdę potężne bestie. Łapanie rzadkich niewolników jest więc swego rodzaju systemem progresji, w którym eksplorujecie świat po to, żeby znaleźć prawdziwe perełki.
Poza tym oczywiście Wasz bohater zdobywa doświadczenie przez produkcję, zbieractwo czy szlachtowanie stworzeń. Poziomy odblokowują punkty statystyk i w ten sposób możecie stać się potężnym wojownikiem, efektywnym górnikiem albo szanowanym handlarzem niewolników, za którym biegają dwa zakapiory. Albo powabne niewolnice.
Eksploracja i walka
W produkcji Funcomu, biegnąc przed siebie, macie sporo miejscówek do eksploracji. Tu jakiś grobowiec, tam obóz bandytów, gdzie indziej NPC, który ma Wam coś do przekazania. Przy tym wszystkim naprawdę można zauroczyć się widoczkami czy wyjątkową architekturą.
Oczywiście gra na Unrealu potrafi chrupnąć i ma problemy z oświetleniem, ale generalnie działa dobrze i dobrze wygląda.
Problem pojawia się przy animacjach, ślizganiu się postaci i mało płynnych przejściach pomiędzy ruchami. Sama walka również pozostawia wiele do życzenia. Hitboxy są bardzo nieintuicyjne, a informacja zwrotna z zadawanych ciosów jest nijaka. Widzimy ubywający pasek życia moba, ale niewiele więcej poza tym.
Animacje otrzymywania ciosów nie są w tempo albo są zupełnie rozjechane. Generalnie mam podobne odczucia jak przy Dune: Awakening, gdzie walka była dla mnie dość toporna, drewniana i mało satysfakcjonująca.
Dla mnie jest to największy problem tej produkcji, bo jednak mówimy o uniwersum, w którym chciałbym, żeby brutalność walki była podkreślona czymś więcej niż oskryptowanymi finisherami i krwią.
Zachowanie mobów również pozostawia wiele do życzenia. Często nie wiedzą, co ze sobą zrobić, blokują się na teksturach albo gubią się, gdy po prostu obiegamy je z którejś strony. Dotyczy to również najemników walczących po naszej stronie.
Serwery w Conan Exiles
W Conan Exiles można grać solo, można wybrać serwer oficjalny, ale można też wejść na serwer prywatny – taki jak choćby nasz. Każdy serwer ma swoje ustawienia. Nasz przykładowo ma przyspieszone zbieranie surowców, włączone PvP w otwartym świecie, ale bez możliwości niszczenia baz.
Jest również nieco trudniej w walce, bo zadajemy mniej obrażeń, a otrzymujemy więcej. Zakres parametrów do zmiany na takim serwerze jest całkiem spory. Można zmieniać prędkość ruchu postaci, włączać PvP tylko w określonych godzinach czy przyspieszać wytwarzanie surowców. Pełna dowolność.
Wspominam o tym dlatego, że być może sami będziecie mieli ochotę założyć serwer ze znajomymi, bo właśnie w takiej formie survivale smakują bardzo dobrze.
Tutaj od razu wspomnę również o hostingu. Oczywiście można postawić serwer na własnej maszynie, ale zdecydowana większość osób decyduje się na wykupienie zewnętrznego hostingu za kilkadziesiąt złotych miesięcznie.
Oficjalnym partnerem hostingowym Conan Exiles jest GPortal i absolutnie nie polecam tej firmy. Serwery lagują, support jest kiepski, z problemami zostajecie sami i miałem to samo doświadczenie zarówno przy Conanie, jak i jakiś czas temu przy V Rising, który swoją drogą jest wyśmienitą produkcją.
Z racji tego, że było to niezwykle irytujące, niedawno przeniosłem nasz serwer na low.ms i w momencie, gdy oglądacie ten film, pewnie będę mógł już podzielić się wrażeniami. Możecie zapytać na Discordzie albo na żywo w trakcie streama na Twitchu w poniedziałki, środy, piątki oraz niedziele po 17:00.
Czy warto zagrać w Conan Exiles Enhanced?
Conan Exiles ma na Steamie oceny w większości pozytywne i domyślam się, że głównymi przyczynami są system walki, bugi oraz rozdrobnienie gry na DLC. Natomiast po pierwszych kilkudziesięciu godzinach bawię się dobrze. Zwłaszcza po wizualnym odświeżeniu.
Wciąż mam jeszcze ogrom świata do ogarnięcia, a to wszystko zostało wzbogacone budowlami Widzów. Dla mnie to nadal coś świeżego, bo moje doświadczenie w survivalach ogranicza się głównie do Valheima, V Rising, Medieval Dynasty czy Dune: Awakening. Domyślam się jednak, że prawdziwi weterani, jeśli nie lubują się w uniwersum Conana i nie jara ich system niewolników, mogą uznać Conana za grę dość przeciętną.
Jeśli natomiast jesteście nowi w tego typu klimatach, to ze swojej strony polecałbym nie pakować się od razu finansowo we wszystkie DLC. Najlepiej zacząć spokojnie – od bazowej wersji gry. Głównie przez toporny system walki.
Sprawdźcie, czy Was to nie odstrasza i czy inne elementy, takie jak budowanie, eksploracja oraz system niewolników, są w stanie zrekompensować Wam machanie mieczem. Ewentualnie zapraszam do zgarnięcia kluczyka u nas na Discordzie.
Jeśli uda Wam się wyhaczyć grę po taniości, to zapraszam na nasz serwer, bo wtedy Conan Exiles zdecydowanie zyskuje. Oznaczajcie mnie na Discordzie.
Dziękuję za uwagę!